Zomerse lente.

Niks is lekkerder dan in de zon door de straten wandelen met je zoontje aan je hand. Zonnebril op en er even lekker uit. Zomaar.
Dat heb ik vorig jaar als een van die 'momentjes in het leven die het het allemaal waard maken' beschouwd. Er is ook een mooie foto van gemaakt waar ik nog graag naar mag kijken.

Dit pinksterweekend doet me daar weer aan terugdenken. Een heerlijk zonnetje, de zwaluwen onder de pannen, de geur van de zomer en ook: lekker in de achtertuin ontbijten.
Het laatstgenoemde kan nog knap lastig zijn met de een kleine peuterpuber; waar wij ook een exemplaar van hebben. "Nee, ik wil dat niet", "ik vind dat niet leuk/niet 'eejlijk'/niet lekker/stom" en "whèeeeeh!" klinkt aan de tafel als we een lekkere boterham met kabouter plop-hagelslag voor meneer durven neer te zetten terwijl hij duidelijk om een bakje cruesli had gevraagd toen hij wees naar de verpakking met kaboutermutsen erop!
Zijn zusje voelt dit aan en zet het op een huilen en zo is het reuze-gezellig aan de tafel, in de achtertuin, in de zon.
Terwijl ik me afvraag of de buren hun rust horen verdwijnen, verzetten de twee zich hevig als hen vriendelijk doch dwingend wordt verzocht het rustig aan te doen. Ivy doet het snel weer rustig aan en gaat verder met eten. Sid gaat door. Er wordt geschopt en geslagen tegen tafel en stoel, bekers worden omgegooid en stukken broodkorst vliegen in de rondte.

Na enkele kalmerende woorden en de belofte dat hij na een paar happen lekker mag spelen, is de vrede wedergekeerd en lachen de kleine boeven allebei zo lief dat ze alles weer vergeven is.

Sid en Ivy zijn de leukste kinderen van alle exemplaren op aarde (en waarschijnlijk ook daarbuiten). Al kunnen ze ontzettend vervelend zijn, ze zijn en blijven onze kleine boefjes!

Brief aan de lezer.

Geachte lezer(es),


Hetgeen u nu naar kijkt betreft mijn weblog. Alvorens u verder kijkt op bartplugers.nl wil ik u waarschuwen dat ik (zo bleek uit eerdere pogingen een weblog bij te houden) niet goed ben in het daadwerkelijk bijhouden van dergelijk subject.
Hier nu te beloven dat ik minder zal facebooken en twitteren en zal trachten mijzelf meer te focussen op dit weblog kan ik dan ook niet waarmaken.
Wel kan ik u melden dat ik mijn best ga doen dit te bewerkstelligen. Dit zal vooral interessant zijn voor díegenen die zich in mijn directe of minder directe familie- of vriendenkring begeven.
Gezien het feit ik met mijn gezinnetje in Tilburg woon en de meesten uit de voorgenoemde groepen niet, is het voor hen wel zo plezant e.e.a. te lezen over het wel en wee betreffende mijn persoon en de daarbij horende vrouw en kinderen!

Dit testbericht is geschreven in een stijlvorm die u in het verdere blogverloop niet veel terug zult zien, gezien het een veel informelere sfeer zal behelzen.



Hopende iedereen die dit wenst te lezen te behagen,

en met vriendelijke groet,


Bart Plugers.